Sauvage-beraad

Mijn eerste kopje koffie geniet ik bij een wethoudersspreekuurafspraak. Daarna bespreek ik met de projectleider en ambtelijk opdrachtgever het dossier Oostvlietpolder mede in het licht van de vergadering van de raadscommissie morgen. Vervolgens een bespreking over de welstandscommissie en ik maak kennis met de straatnamencommissie. En er komt iemand informeren naar hospices. En ik zie een mail voorbij komen; de juridificering van onze samenleving, zucht. Er is een groot tekort aan kinderopvang in die wijken. En nou kxc3xb9nnen er crxc3xa8ches komen. En natuurlijk gaat er altijd wel iemand daartegen procederen. Zucht.

Als laatste heb ik het Sauvage-beraad. Net als het Roma-beraad een term die ik heb meegenomen van elders. Overigens gaat het er in het Sauvage-beraad er rustiger aan toe dan de Franse naam doet vermoeden. Een parallel naar het etalissement (dat overigens niet meer bestaat) is niet te trekken in de sleutelstad, zeker niet omdat er door de restaurantweek niets te reserveren was. Daarom naast de voeten ook chinees op tafel.

Advertenties